حالم بده ...خیلی بد....
همیشه مغروق شبه ای مبهم بودم...
واکنون گویی در میان مه ای از ابهام راه می روم...

-- همیشه همینطوره تا آخرین لحظه فکر می کنی اشتباه کردی. نگران نباش همه همینجوری می شن

گویی این سیاهی را پایانی نیست
من این تاریکی جاودان می ترسم
از ادامه راه می ترسم...
و تو تنها فریاد می کشی...
شاید تصور ختم تنهایی ام تصوری دور بیش نبوده است...
....من هنوز تنهایم.....

Come and hide me from this terrible reality

تمام غبارها را می روبم
تمام گلها را آبیاری می کنم
تمام جاده ها را فرش می کنم
تنها اگر تو بیایی...
دلم برای بودنت تنگ شده
و برای ماندنت
تمام این سالها منتظر بودم
منتظر چهره ایی که نمی شناسم
قامتی که هرگز ندیدم
و صدایی که هرگز نشنیده ام

مدتی است که در خواب زندگی می کنم

و یا شاید......

شاید اصلا زندگی نمی کنم .....

جاده، قبلا تا خدا راهی نبود
پیشترها عشقهامان توخالی نبود...