X
تبلیغات
رایتل

چهارشنبه 18 تیر‌ماه سال 1382 ساعت 04:45 ب.ظ
سکوت،
این صدای سکوت کیست که بر امواج نمناک رویایم می بارد؟
این صدای سکوت کیست که تنهایی مرا می شکند؟
تو کجایی؟
تو کجایی امروز؟ دل من غمگین است
و اننظار، مثل انتظار
مثل مرگ مثل نیستی تمام وجودم را ذره ذره می خورد

من تحلیل می روم بی تو
من تحلیل می روم بی تو
و تو نیستی تا بهبودیم را ضامن شوی
و انتظار مثل انتظار مثل مرگ مثل نیستی تمام رویاهایم را نابود می کند
تو کجایی؟ تو کجایی امروز؟
بیا، بیا با من بمان تا فردا، تا همیشه و هر بار بگو دوستم داری تا بمانم
بهار را از یاد برده ام و تو را
بیا و هر بار بگو دوستم داری تا بدانم
من بهار را از یاد برده ام و تو را ....

نظرات (4)
پنج‌شنبه 19 تیر‌ماه سال 1382 ساعت 12:04 ق.ظ
این دفعه اصلا انگار این شعر مال شما نبود. خیلی احساساتش خام و مال بچه های ۱۷-۱۸ ساله بود.
منتظر شعرهای قشنگ معلم کوچولوی حودمون هستم.
امتیاز: 0 0
پاسخ:
سلام
بعضی وقتها همین جوری بهتره چون آدم می تونه احساس کنه بچه شده و بعد هر چی دلش می خواهد بگه ما بدمن اینکه بدونیم خودمون رو سانسور میکنیم بهتره بعضی وقتها اجازه بدیم کودک دورنمون حرف بزنه
پنج‌شنبه 19 تیر‌ماه سال 1382 ساعت 03:16 ب.ظ
این است حال من بی تو...
...................................
اما من این نوشته رو دوست دارم!
امتیاز: 0 0
شنبه 21 تیر‌ماه سال 1382 ساعت 03:21 ب.ظ
سلام
به نظر من شما راست می گید و باهاتون موافقم...
به امید دیدار
امتیاز: 0 0
پنج‌شنبه 26 تیر‌ماه سال 1382 ساعت 02:15 ب.ظ
بی تو،
بهار، پاییزترین مرداب است...
امتیاز: 0 0
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد